Vrijheid, een hoofdwet van de kosmos

Vooraf

Deze tekst werd geschreven in 2010, dit onder de titel "Vrijheid".
In 2026 kwam het inzicht "Vrijheid is een hoofdwet van de kosmos" (gezegden ). Toen heb ik de titel bijgewerkt en de tekst verder uitgewerkt.

De mens heeft twee of meerdere kanten

Een mens wil vrijheid, dit terwijl diezelfde mens structuur nodig heeft en zekerheid wil. Zekerheid en vrijheid gaat wel helemaal niet samen. Zekerheid vereist determinisme, dit in mindere of meerdere mate, en determinisme is de tegenpool van vrijheid. Er is een spanningsveld tussen zekerheid en vrijheid.

De mens heeft, eenvoudig uitgedrukt, een ego-kant en de diepe-Zelf-kant. De ego-kant, met het rationele denken als uitvoerder, heeft structuur nodig en wil zekerheid. De diepe-Zelf-kant heeft voeling met échte vrijheid. Echte vrijheid komt uit de eigen goddelijke diepte en zit in de buurt van gelukzaligheid.

Wat we normaal als vrijheid aanzien is slechts een zwak afkooksel van échte vrijheid, en diep innerlijk weten we dat dit zo is.

Ik ben vrij. Ik ga nu even vijf minuten stil zijn, zonder gedachten.
Je kunt het proberen, maar zeer weinig kans dat het lukt. Er komen toch gedachten op. Van waar komen ze? Onze geest stuurt toch gedachten. Waar is dan onze vrijheid?
2500 jaar geleden verwoordde Plato dit prachtig in 'de allegorie van de grot'.