Druk, druk, druk:
een beetje stress opsparen voor de burn-out
Toelichting
Dit mag je uiteraard niet zo zeggen, maar ik heb nu eenmaal een zwak voor heilige huisjes. Of anders gezegd: ik probeer te gaan voor waarheid, ook als die ruw is.
Vooraf een belangrijke opmerking: drukte, zelfs grote drukte, veroorzaakt niet noodzakelijk stress. Stress is een vorm van innerlijk onevenwicht. Kan je je innerlijk evenwicht behouden, dan vormt drukte geen probleem.
Ergens gelezen: de mens kan wel even stress aan. Denk duizenden jaren terug: een wild dier bedreigt je. Een stoot adrenaline. Hiermee kan onze menselijke inborst overweg. De mens kan echter niet omgaan met voortdurende of blijvende stress. Dit is "in het ontwerp van de mens" niet voorzien.
Een mogelijk gevolg van langdurige stress is burn-out. Ons lichaam is een zeer trouwe dienaar, het doet wat het kan. Vaak gaat het daarbij over zijn eigen grenzen. Geen probleem als je achteraf rust neemt zodat dit gecompenseerd wordt.
Is dit niet het geval, dan kan op een bepaald moment het lichaam de toestand niet meer aan - het is op.
De opgespaarde stress, naar mijn aanvoelen vrij letterlijk te nemen, kan dan leiden tot een burn-out.
Even samenvatten: stress vormt een probleem wanneer het niet gecompenseerd wordt door rust, zodat de stress kan afvloeien.
|
