Toelichting
Hiërarchie hoort bij verdeeldheid. Verdeeldheid is het domein van de strijd;
in Romeinse termen uitgedrukt:
"verdeel en heers".
Heersen (in de materiële wereld, over de lagere domeinen) impliceert wel botsen met het Hogere, wat zich in de praktijk vertaalt door
botsen in de dagdagelijkse wereld (1).
Het ego blaast zichzelf op, o.a. via hiërarchie, en heerst over het lagere,
terwijl het eigenlijk bedoeld is om het Hogere te dienen.
Let wel dat we zonder ego niet kunnen leven, en dat is ook nooit de bedoeling geweest.
Zijn daarentegen hoort bij éénheid, bij de stroom van het leven (2).
Hoe komen we tot Zijn? Door strijd (3), strijd
op leven en dood. Niet de dood van het ego, maar "de dood", het einde, van
de dominantie van het ego. Het ego is er om te dienen, niet meer en niet minder.
Moet de hiërarchie verdwijnen? Hiërarchie behoort tot het domein van het kwaad,
en het kwaad is nuttig in functie van het Goede, ook al weet het dit zelf niet.
Ik geloof niet in extreme dualiteit, maar sluit me aan bij opvattingen waar het kwade
ondergeschikt is aan het goede (4).
(1)
Zie o.a. : De inweg, nr. 64 (*)
(2)
Denk aan de Bhagavad Gita (*), dat handelt over één groot (innerlijk) strijdtoneel, veruiterlijkt door het slagveld van Kurukshetra.
(3)
Marcel Messing (*) schrijft:
De draden van het levenslot
lijken soms vreemd gespannen,
maar niet voor hem die weet dat wij het zelf zijn
die ze aaneenvlechten.
In: "Op het oosters tapijt" (*).
(4)
Hierbij denk ik onder andere aan:
* "De openbaring van Johannes" (*)
* het scheppingsverhaal van de Manicheeërs.
boek: Ik, Mani, apostel van Christus, hoofdstuk 2, R. Van Vliet (*)
|