mensheid als legpuzzel
home info publicaties zoeken



De mensheid
heeft iets van een legpuzzel,
waarbij ieder individu
een eigen blokje is




Toelichting


Het beeld van de legpuzzel gaat niet helemaal op. De legpuzzel is uiteraard niet af. Ook is het een dynamisch gebeuren. Wanneer iemand zijn of haar rol niet invult, dan wordt - voor zover ik het zie - die op termijn overgenomen door iemand anders. Je kunt het een beetje vergelijken met het beeld van de steen in de rivier. De steen lijkt de rivier tegen te houden, maar als je verder stroomafwaarts kijkt dan stroomt die rivier toch wel verder.

Iedereen heeft zijn eigen rol te vervullen maar er is ook fundamentele vrijheid. In het Thomasevangelie (*) (logion 70) staat:

Jezus heeft gezegd:
Als gij dat, wat gij hebt,
in u zult voortbrengen zal het u redden.
Als gij dat niet in u hebt zal dat, wat gij niet in u hebt, u doden.


In feite hebben wij de keuze: ofwel worden wie we in wezen zijn en aldus "werken we mee aan het leggen van de legpuzzel", ofwel laten we de legpuzzel links liggen. Laten we de legpuzzel voor wat hij is, dan is de consequentie wel dat we een puzzelblokje vormen die nergens meer bijhoort. Wat gebeurt er dan? We lopen verloren, we zijn verloren dochter of zoon geworden (*).