Gezegde

Het westerse paradijs
lag o.a. op de Thaise stranden.

Op tweede kerst 2004
kwam de "barbaarse" tsunami
en overspoelde ze.

Toelichting

Het gaat om een aantal krachtige (archetypische) beelden:
1. het beeld van het aards paradijs
2. het beeld van de tsunami (*), de kracht van de natuur die geeft en neemt.
3. het beeld van de barbaren, die - zonder veel besef en zonder veel omzien - alles verwoesten.
4. het beeld van de arme tegenover de rijke (het arme Zuiden tegenover het rijke Westen).
5. Kerst: het Licht dat strijd voert, uiteindelijk wint en straalt doorheen de grote duisternis.
6. 2004 (begin 21ste eeuw): het beeld van het gaan door een periode van groot verval (ook al zien wij dit nog nauwelijks omdat we er middenin zitten).
Archetypische beelden hebben een diepe werking, dit via het onbewuste. Het is dan ook nog de vraag of hier nog extra uitleg bij hoeft. Het beeld op zich, dat zich rechtstreeks richt tot het onbewuste, spreekt in alle geval een veel diepere taal dan eventuele rationele uitleg.

Misschien hebben sommige mensen toch meer uitleg nodig. Op het risico af om diepte te verliezen wil ik toch enkele zaken toelichten.

Het westerse paradijs.
Het westerse paradijs blijkt vooral in het Oosten en in het Zuiden (op exotische eilanden) te liggen. Prachtige natuur! Die hebben wij in het Westen voor een flink deel verknoeid.
Waar het paradijs vooral ligt is in ons denken. Om een paradijs te hebben is het noodzakelijk om in dualistische termen van enerzijds en anderzijds te denken.
Voor ons: enerzijds de pracht en de rust van de natuur (van o.a. paradijselijke stranden), en anderzijds - zeker in Vlaanderen - stress- en andere hectische toestanden.
Waar het Westerse paradijs niet blijkt te liggen is in het Westen.
Voor vele mensen uit de Derde Wereld ligt het paradijs niet alleen in het Westen, het Westen is in hun ogen één groot paradijs.
Ook voor hen geldt: enerzijds, anderzijds. Enerzijds de dagelijkse armoede, de dagelijkse strijd om te overleven. Anderzijds het "Beloofde Land" (het Westen), geen zorgen "wat gaan we morgen eten", een situatie waar zij alleen maar van kunnen dromen.
Ergens heeft de tsunami een zeker bewustzijn bijgebracht dat er "zij" (de Derde Wereld) en "wij" (het Rijke Westen) is, en dat beiden paradijselijk zijn, en beiden ook weer niet.

Tweede kerst.
Het klinkt cynisch, en het is het ook, maar de reden waarom er zoveel aandacht besteed werd aan de tsunami en de gevolgen ervan is voor een deel omdat er nogal wat westerse doden en vermisten waren, en die worden geteld (1). Dit heeft deels met het kerst- en nieuwjaarsverlof te maken.

De tsunami heeft wereldwijde solidariteit op gang gezet, en dit is uiterst, uiterst belangrijk.
Het torenhoge egoïsme van de Westerse mens vormt een reëele bedreiging voor de ganse mensheid. Het egoïsme is van alle tijden, denk bijvoorbeeld aan de Middeleeuwen met hun rijke kastelen en clerus enerzijds, en het arme gewone volk anderzijds. Nieuw is dat voor het eerst in de geschiedenis (2) de mens in staat is de ganse aarde te verknoeien.
Moeder Amma (*) schrijft:

De legendarische dinosaurussen en vele andere dier- en plantensoorten zijn compleet van de aardbodem verdwenen, ... Als de mens niet voorzichtig is en zijn egoïsme tot een hoogtepunt laat komen, zal ook hij hetzelfde lot ondergaan. (3)

De mens is hardleers, anders was er geen tsunami nodig geweest. Zou er dan geen geweest zijn? Wellicht wel, maar met veel minder menselijk leed. De hoofdreden waarom er zoveel menselijk leed was, is omdat er geen waarschuwingssysteem was ter plaatse. In de Verenigde Staten wist men wel dat er aan de andere kant van de wereld een tsunami op komst was, maar o.a. door gebrek aan communicatie is het niet doorgekomen. De tsunami heeft een deel van de gigantische kloof tussen arm en rijk blootgelegd. Dit blootleggen is nog eens stap in de goede richting. Of we het nu leuk vinden of niet, de toren van egoïsme wordt tijdens het eerste decenium van de 21ste eeuw afgebroken (tot aanvaardbare proporties). Willen we dat het licht van Kerstmis terug schijnt, dan moeten we door de donkere jaren (4) heen.