Wat weten wij eigenlijk? Bij weten kunnen we twee richtingen uit: enerzijds de wetenschap en anderzijds het spirituele. Met wat ik "de schaar van Descartes" (1) noem, werden met de Verlichting beiden strikt van elkaar gescheiden. Gelukkig komen ze - eindelijk - terug samen, zij het dat er nog veel werk aan "de weten-winkel" is (wetenschap - spiritualiteit).
Een moeilijke: gisteren las ik bij Eckhart Tolle:
Net zoals er geen geluid kan bestaan zonder stilte, kan er niets bestaan zonder niet-iets, zonder de lege ruimte waardoor het bestaat.
Puur rationeel is dit niet te begrijpen. Het overstijgt het materiële, het domein van de wetenschap.
Blijkbaar weten wij eigenlijk niet wat ruimte is. Daarbij kwam in mij op: wat materie-energie is weten we eigenlijk ook niet.
Een vortex - draaikolk - kan je gerust een wonderbaarlijk natuurfenomeen noemen. Verwondering ligt trouwens aan de basis van de wetenschappen.
Vortexen komen "in alle maten en gewichten" voor. Een "elementair deeltje", nog veel kleiner dan een atoom, is wellicht een vortex. Ook een orkaan is een vortex. Alsook vele sterrenstelsel, waaronder ons Melkwegstelsel, zijn vortexen.
Wat is energie? Iedereen weet wat energie is, tot je er dieper op in gaat. Dan blijkt ineens niemand te weten wat het eigenlijk is; ik ben toch nog geen bevredigende omschrijving tegengekomen.
Het doet mij een beetje denken aan Newton, een groot genie (1643 - 1727). Hij is onder andere bekend om "de wet van Newton" (2). Een heel belangrijke wet, daar was Newton zich zeer bewust van. Hij stelde deze wetmatigheid vast in de natuur, maar kon niet verklaren waarom dit zo is. Decennia of eeuwen later is deze verklaring er wel, Newton had het weldegelijk juist, ondanks hij er geen uitleg aan kon geven.
Twintigste eeuw. Einstein kwam met "de wet van Einstein": energie is massa (materie) en massa is energie (3). Prachtig en ongetwijfeld juist, maar ook dit voldoet mij niet. Van waar komt die massa-energie dan vandaan? (4) Wellicht behoort deze vraag niet meer tot de wetenschappen, maar tot de metafysica en eventueel tot de spiritualiteit.
Waar komt die massa-energie dan vandaan? Vandaag, bij dit schrijven 28 december, de dag van de onschuldige kinderen, mag je dergelijke vragen toch stellen?
Misschien wil ik te diep graven, maar met minder ben ik niet tevreden. Een flink stuk terug in de tijd: Jezus.
De discipelen zeiden tot Jezus:
Zeg ons hoe het einde zal zijn.
Jezus zei: Hebt gij daarom dan het begin ontsluierd
om naar het einde te zoeken?
Want daar waar het begin is daar zal het einde zijn.
Zalig hij die in het begin zal staan en hij zal het einde kennen
en hij zal de dood niet smaken.
Het Evangelie van Thomas, logion 18
Dit zal wel waar zijn: het begin en het einde kennen wij niet, maar we kunnen het wel zo dicht mogelijk benaderen.
Uit de kwantumfysica weten we dat er kolossaal veel energie is. Ik noem het hier "het giga-energieveld".
... zoals de grote fysicus Richard Feynman het eens beschreef, in een poging ons enige idee van de orde van grootte te geven: de energie in één kubieke meter ruimte is voldoende om alle oceanen van de wereld aan de kook te brengen.
Uit het boek "Het Veld" - Lynne McTaggart
Je kunt dus echt wel spreken van een giga-energieveld. Via een vortex kan van het energieveld energie "afgetapt" worden (5).
Mijn vraag is: waar haalt de materie haar energie vandaan? Of anders gezegd "de materie-engerie van Einstein", waar komt die vandaan? Ik heb zo een vermoeden: via vortex tappen elementaire deeltjes hun energie af van het giga-energieveld. Dit lijkt mij een interessante mogelijkheid. Vermoedelijk zijn anderen ook wel op dit idee gekomen, of heb ik het ergens gelezen maar ben ik totaal vergeten.
Nog een laag dieper: hoe gaat dit "aftappen" dan in zijn werk? Via resonantie, maar hoe precies dat lijkt mij de wetenschappen te boven te gaan, daar zitten we in het grensdomein tussen wetenschap en spiritualiteit. Daar wil het houden bij "het begin en het einde zijn onbekend".
Een chakra heeft veel weg van een vortex. Is het ook een vortex? Hoogst waarschijnlijk wel (6), daar zal ik maar vanuit gaan.