Velden, waaronder magnetische velden, hebben iets magisch. Ook Einstein was er in zijn jonge jaren door gefascineerd. (1). Dit magische geldt ook voor andere velden zoals elektrische en elektromagnetische velden alsook voor het zwaartekrachtveld.
Wat is er magisch aan? Er is geen verbinding tussen bijvoorbeeld de magneet en een stuk metaal die erdoor aangetrokken wordt. Een ander voorbeeld is de zwaartekracht. Hoe kan de Zon onze Aarde aantrekken? Er is geen touw of elastiek of weet ik veel. Dit is strijdig met ons wereldbeeld dat gebaseerd is op de oude Griekse filosofen.
Aristoteles (4e eeuw v.C.) dacht dat alle beweging alleen kan bestaan door direct contact. Als iets beweegt, moet er een duwende of trekkende kracht zijn. (2)
Dat er magnetische krachten, zwaartekracht en andere krachten bestaan, zonder directe verbinding, is duidelijk. Dit wordt ook door de wetenschappen niet betwist. Maar het is wel strijdig met ons materialistiche wereldbeeld. Dus klopt er iets niet aan ons Westers wereldbeeld.
In het Oosten zijn velden heel normaal, denk maar aan de levensenergie (3) of
aan Akasha (4).
Een belangrijk verschil, ook in deze context, tussen het Westerse en het Oosterse wereldbeeld is dat het Westerse wereldbeeld van onderuit vertrekt (5), vanuit wat materieel is, terwijl het Oosten van Boven vertrekt, vanuit het Goddelijke of hoe je het ook ziet of benoemt. "Boven", is alles één. Zo staat de Aarde niet los van de Zon, en een magneet niet los van een stuk ijzer uit zijn omgeving.
Met deze Oosterse visie is een veld veel aannemelijker dan wanneer alle materiële voorwerpen op zich los van elkaar staan.
Voor mij is de conclusie duidelijk: ons Westers wereldbeeld klopt niet, het is niet consistent (samenhangend) met de wetenschappen. (6). De wetenschappen hebben velden al lang omarmt, maar ons wereldbeeld is niet, nog niet, aangepast aan deze realiteit.
****
Moeilijkheidsgraad Om dit stuk te begrijpen is er vrij diepe kennis van de kwantumfysica nodig. Je kunt dit wel overslaan.
Wat mij het meeste verwondert zijn de bosonen. Vrijwel alle elementaire deeltjes zijn ofwel bosonen ofwel fermionen. Bosonen zijn meestal kracht-dragers. Hoe kan een elementair deeltje nu kracht dragen? Lijkt mij onmogelijk. Maar "deeltjes" zijn ook golven. En golven kunnen velden vormen; ik zie niet in hoe deeltjes kracht zouden kunnen overbrengen.
Nog enkele opmerkelijke zaken: W en Z bosonen werken op ultrakorte afstand, binnen de atoomkern. Gravitonen (7) zijn verantwoordelijk voor de zwaartekracht. Ze werken op ultralange, kosmische, schaal.
Nog een ander boson is het Higgsboson. Dit boson is verantwoordelijk voor massa aan de deeltjes. Ook hier zie ik niet in hoe een deeltje - een Higgsboson - massa zou kunnen "geven". Terug: deeltjes zijn ook golven. Golven kunnen dit hoogst waarschijnlijk wel, dit omdat ze velden kunnen vormen. (8)